Ik geef het grif toe: ik ben een beetje jaloers op mensen die goed kunnen programmeren. Ze hebben de superpower om van een idee een werkende toepassing te maken die échte waarde oplevert voor gebruikers. Tijdens mijn studies merkte ik echter dat programmeren niets voor mij was: het creatieve stuk vond ik fantastisch, maar urenlang naar één fout in de code zoeken heel wat minder.

Stel dat je dat laatste stuk zou kunnen uitbesteden. Dat kan vandaag, dankzij AI.

Enter “VibeCoding”

Met tools rond generatieve en agentic AI kan je niet alleen een stukje code laten schrijven, maar complete mini‑applicaties laten genereren: van schermen tot databank‑ontwerp. Omdat dit momenteel overal opduikt (zelfs De Standaard schreef erover), wilde ik het zelf proberen.

Ik. Stond. Versteld.

Op één avond “schreef” ik de basis van een eenvoudige applicatie om de voorraad en verkoop van de zaak van mijn vrouw op te volgen – net voorbij het Excel‑stadium, maar nog lang geen ERP‑noden. De avond erna draaide de toepassing al op een eigen webserver.

Het voelde bijna magisch om gewoon te beschrijven wat ik nodig had en het enkele seconden later op het scherm te zien verschijnen. Op een bepaald moment betrapte ik me erop dat ik de AI‑agent bedankte, alsof het een menselijke collega was. Het kan maar in m’n voordeel pleiten wanneer AI de wereld overneemt 😂.

In dit artikel deel ik de stappen die ik gezet heb, zodat je er zelf mee kan experimenteren.

Zegen of vloek voor programmeurs?

Voor ontwikkelaars voelt het ongetwijfeld ongemakkelijk dat plots veel meer mensen “hun” superpower lijken te krijgen. Hoe verdedig je nog een stevig dagtarief als een CEO thuis op een avond een werkende proof‑of‑concept in elkaar klikt?

Toch zie ik vibecoding vooral als een versterker, niet als bedreiging. In plaats van zelf alle basiscode te schrijven, kan een AI‑agent dit doen en focust de ontwikkelaar op architectuur, kwaliteit, security en performance. Ook voor het snel demonstreren van een concept of MVP naar klanten toe is vibecoding ideaal. De AI detecteert bovendien veel sneller syntactische fouten en repetitieve bugs, waardoor goede programmeurs juist nóg efficiënter.

Niet voor alles

Betekent dit dat we alle programmeurs en andere IT‑profielen kunnen inruilen voor vibecoding? Zeker niet. Vibecoding heeft duidelijke beperkingen.

• Je hebt nog steeds een technische basis nodig. De agent weet niet alles; ik moest meerdere keren extra bronnen raadplegen om de applicatie correct op een server te krijgen.
• De AI voert uit wat je vraagt, niet wat je bedoelt. Je moet zelf de juiste technologie‑stack en programmeertaal kunnen inschatten. Voor sommige toepassingen is een andere taal of architectuur gewoon beter.
• Alles moet grondig getest worden. In mijn app introduceerde de AI een functionele bug die een ervaren ontwikkelaar waarschijnlijk nooit gemaakt had – zelfs bij iets eenvoudigs als login‑functionaliteit.
• De gegenereerde code is niet automatisch schaalbaar. Wat prima werkt voor twee gebruikers en honderd klanten, kan compleet vastlopen bij honderd gebruikers en tienduizend klanten.
• Professionele software vraagt robuustheid: foutafhandeling, monitoring, back‑ups, redundante servers… Dat krijg je niet gratis “mee‑gevibed”; je moet het expliciet vragen, ontwerpen én controleren.

En dan is er nog het belangrijkste punt: veiligheid. Code bevat kwetsbaarheden die continu gemonitord en gepatcht moeten worden. Een appje dat een manager ’s avonds in elkaar zet, krijgt zelden hetzelfde niveau van secure development lifecycle en onderhoud als professionele software. Wie springt er bij als er een incident gebeurt?

Conclusie

Gebruik vibecoding voor niet‑kritische toepassingen, prototypes en interne tools waar snelheid belangrijker is dan perfectie. Echte informatici blijven nodig om van die ideeën stabiele, schaalbare en veilige oplossingen te maken binnen een professioneel IT‑landschap.

Ik voel me dus nog geen superheld (ik heb nog steeds geen cape 😉), maar wél een stuk meer een waardige sidekick.